زنان شما كشت‌زار شما مىباشند پس هروقت كه خواستيد به كشت‌زار خويش داخل شويد . سپس اين حضرات پا را فراختر نهاده و گفته‌اند : نه تنها به اين آيه بر جواز وطى در دبر نمىتوان استدلال كرد بلكه همين آيه دليل بر حرمت آن است زيرا زن را به محلّ زراعت تشبيه نموده و پرواضح است كه وجه شبه بين زن و محلّ زراعت بهره‌بردارى از آنست و چون بهره‌بردارى از زن فرد اكمل و اقواى آن استيلاد بوده و محل استيلاد نيز صرفا قبل مىباشد لاجرم از غير اين محل استمتاع بردن و دخول كردن جايز نيست . علماء اماميّه در جواب از اين استدلال فرموده‌اند : اوّلا [ انّى ] براى ظرف مكان است . و ثانيا استمتاع و بهره‌بردارى از كشتزار صرفا منحصر در برداشت محصول نيست زيرا چه بسا انسان به كشتزار جهت تفرّج و تفريح ميرود و گاهى هم براى برداشتن محصول بنابراين در زن نيز ميگوئيم مجامعت و مواقعه با وى گاهى بداعى استيلاد است و زمانى به منظور التذاذ و دفع غريزه شهوانى مىباشد فلذا استدلال مزبور براى اثبات تحريم كافى نبوده و دليلى بر حرمت آن در دست نيست . بلى چون اخبارى در اين باب وارد شده كه دلالت بر كراهت دارند ازاينرو باستناد آنها قائل بكراهت مىشويم . متن : ( و في رواية ) سدير عن الصادق ( عليه السلام ) ( يحرم ) ، لأنه روي عن النبي صلى اللَّه عليه و آله أنه قال : " محاش النساء على أمتي حرام " و هو مع سلامة سنده محمول على شدة